Ramy odniesienia mężczyzn i kobiet w rozmowach konfliktowych

Mężczyźni i kobiety reagują różnie. Nie tylko podczas konfliktów, ale tam staje się to szczególnie wyraźne. Sukces książek takich jak: Nie potrafisz mnie po prostu zrozumieć lub Dlaczego mężczyźni nie słuchają, a kobiety nie potrafią czytać map pokazuje, że nie można uznawać różnic między męskimi i żeńskimi ramami odniesienia za znane oraz że ciągle jeszcze rozpalają umysły i istnieje duże zainteresowanie ich zrozumieniem.
Możecie sami w najłatwiejszy sposób zdobyć informacje o różnicach między ramami odniesienia mężczyzn i kobiet: w rozmowie i to nie tylko w kręgu kobiet, gdzie według mojego doświadczenia jest to częstym tematem – często raczej w sensie wzajemnego potwierdzenia ramy odniesienia. Lepiej porozmawiać z mężczyznami, by zrozumieć męską ramę odniesienia. By stwierdzić: są aspekty, które można uogólnić jako typowe. Na następnej stronie znajdziecie wyliczenie sposobów zachowania, które są według mojego doświadczenia typowe dla kobiet i mężczyzn.


Naturalnie są to uogólnienia, które nie dotyczą każdego. To, jak reaguje konkretna kobieta, konkretny mężczyzna, zależy ostatecznie od osobowości i indywidualnych ram odniesienia.
Weźcie tę listę celem porównania, by wejść z nią w rozmowę z mężczyzną o jego i waszej ramie odniesienia i poznać indywidualne różnice!
Nie brać wszystkiego osobiście


Każda wypowiedź może zostać zrozumiana jako objawienie samego siebie: tu ktoś mówi o sobie i swoim światopoglądzie; szefowa mówi do was pod koniec narady: „proszę teraz nie marnować czasu i natychmiast zająć się pracą”. Uważacie to za raniące, przecież to mieliście zrobić sami. Zamiast zastanawiać się, co ona o was myśli, możecie rozumieć uwagę również jako wypowiedź samą w sobie. W ten sposób szefowa dopinguje również samą siebie. Być może ma wątpliwości, czy sama efektywnie wykorzystuje swój czas. Dlatego też nie musicie pochwalać uwagi. Ale aspekt wypowiedzi samej w sobie pomaga często, by nie widzieć się samemu kwestionowanym lub też inwestować zbyt wiele uczuć. Często czujemy się zranieni, sprowokowani lub rozzłoszczeni, ponieważ wierzymy, że ktoś chce nas zranić. Najczęściej jednak druga osoba zachowuje się tak, jak odpowiada to jej światopoglądowi. Jeśli mimo to macie wątpliwości, co uwaga naprawdę znaczyła, możecie zawsze spytać.